تبلیغات
منچستر یعنی عشق - دیوید ده خیا در برابر اندرس لیندگارد :رقابتی سالم یا مخرب ؟


رقابت برای کسب پیراهن شماره یک منچستر یونایتد در این فصل بسیار داغ بوده است.ده حیا و لیندگارد هر دو مدعی حضور در ترکیب اصلی منچستر یونایتد هستند.

اما ایا این رقابت در درون تیم چیز خوبی هست یا خیر؟
در سال های گذشته یونایتد همیشه یک دروازه بان شماره یک مشخص و یک ذخیره مشخص در این پست داشته است.پیتر اشمایکل و ریموند ون در گو ، یا ادوین ون در سار و توماس کوژاک
اما در این فصل سر الکس فرگوسن به جای یک شماره یک و دو مشخص و تثبیت شده با دو دروازه بانی رو به رو است که هر یک شایستگی و ویژگی های مخصوص به خود را دارند.امسال دروازه بان شماره یک مشخصی وجود ندارد.

ایا این تقصیر سر الکس است؟شاید وی باید یک نفر را انتخاب کند و به پای ان تحت هر شرایطی به ایستد به جای اینکه هر هفته تغییری ایجاد کند...

برای خواندن ادامه مقاله به ادامه مطلب رجوع کنید...

در بازی های این فصل یونایتد به طور واضح مشاهده می شود که این تغییرات در دروازه باعث شده است که خط دفاعی نتواند ان هارمونی و هماهنگی لازم را داشته باشد.شاید برای مثالی بر این ادعا بتوان به گل به خودی که فیل جونز در شکست 0_3 در مقابل نیوکاسل به ثمر رساند اشاره کرد.

دروازه بان سابق منچستر یونایتد ،مارک بوسنیچ می گوید:"فرگوسن باید تصمیم خودش را بگیرد و به پای ان هم به ایستد ،حالا می خواهد ده حیا باشد یا لیندگارد صرفنظر از اینکه چه مقدار پول برای ده حیا پرداخت شده است .من استفاده از سیستم چرخشی را قبول دارم .اما در پست های حساسی مثل دروازه بانی هماهنگی و ارتباط با بقیه بازیکنان بسیار مهم است."

اگر چه که خود بوسنیچ نتوانست دوران خوبی را در منچستر یونایتد داشته باشد اما وی در صحبت هاش به نکته مهمی اشاره می کند.اگر یونایتد می خواهد که در این فصل صاحب جامی شود سر الکس باید تصمیم خودش را بگیرد و به پای ان هم به ایستد.

سوال این است که چه کسی باید انتخاب اول باشد؟با خواندن نظرات هواداران یونایتد به نظر می رسد که ان ها یا طرف ده حیا هستند یا طرف لیندگارد.

واقعا اینبار نظر دادن دشوار است ،جوانی با پتانسیل تبدیل شدن به یک ستاره بزرگ یا اقای قابل اطمینان !

اندرس لیندگارد در مصاحبه با Sky Sports درباره هم تیمی و رقیبش می گوید:"وی فقط 21 سالش است.وی استعداد زیادی دارد و هیچ شکی نیست که زمانی بهترین دروازه بان یونایتد می شود.کار من این است که مطمئن شوم تا زمانی که بازنشسته نشده ام وی به این عنوان دست پیدا نکند.من هر کاری از دستم بر بیاید انجام می دهم تا به دیوید کمک کنم.من از کار کردن با وی لذت می برم.وی خوشحال ،باهوش و همیشه با یک نگرش خوب است ، ما باید همدیگر را به سمت بهتر شدن سوق دهیم."

چیزی که لیندگارد را یک دروازه بان خوب می سازد سه چیز است :اعتماد به نفس ،ارتباط و ارامش
تمام این سه چیز نشانه های یک دروازه بان بزرگ هستن و اندرس نشان داده است که از ان ها برخوردار است.لیندگارد در هشت بازی که امسال در لیگ انجام داده است موفق شده که شش بار دروازه اش را بسته نگه دارد.اما ان افرادی که به لیندگارد به دیده شک و تردید نگاه می کنند می گویند که این امار فریبنده و گول زننده است.

این شش کلین شیت لیندگارد در مقابل فولهام ،ویگان ،نوریچ ،ساندرلند ،استون ویلا و بولتون بدست امده است.در بازی هایی که وی کار چندان سختی نداشته است.در واقع وی متوسط 2.3 سیو (Save) در هر بازی را داشته است.در ان سو ده حیا با تیم هایی همچون سیتی ،ارسنال ،چلسی ،لیورپول و تاتنهام رو به رو شده است.و امار متوسط 4 سیو در هر بازی را رقم زده است.

فرموش نکنیم که لیندگارد از عدم توجه زیاد رسانه ها هم سود برده است.درست از زمان پیوستن دیوید ده حیا با 18 میلیون پوند به یونایتد رسانه ها توجه خاصی به این جوان 21 ساله اسپانیایی داشته اند.

حتی یکبار سر الکس فرگوسن در این مورد گفت :"قطعا ده حیا به موضوع بحث همه تبدیل شده است...به نظر می رسد که همه به شدت می خواهند که این پسر شکست بخورد.این چیزی هست که من احساس می کنم و نمی تونم ان را درک کنم."

این توجه رسانه ها باعث فشار بسیاری روی ده حیا جوان شده است.و کوچیکترین اشتباهاتش به طور اغراق امیزی بزرگ می شوند.
در ان طرف لیندگارد از تیغ رسانه ها به دور مانده است ، و اشتباهاتش در مقایسه با ده حیا نادیده گرفته می شوند.حتی زمانی که یونایتد پیروز می شود اشتباهات ده حیا پررنگ و مورد توجه قرار می گیرند در حالیکه برای اندرس این طور نیست.
به طور مثال همین بازی چند روز پیش با ارسنال ،جاییکه لیندگارد می توانست با عکس العملی بهتر و سریعتر ضربه ون پرسی را مهار کند اما این در بین بقیه اتفاقات اصلا به چشم نیامد.

چرا اصلا مسئله را بزرگ می کنیم؟چرا ده حیا در برابر لیندگارد ؟مطمئنا طرفداران باید خوشحال باشند که دو دروازه بان در سطح جهانی دارند و هر کدام از ان ها که در ترکیب قرار گیرد تیم را به سمت پیروزی و موفقیت سوق می دهد ،درست است؟

متاسفانه در هر دو نفر علاوه بر نکات مثبت ، نکات منفی هم وجود دارد.
بیایید با لیندگارد شروع کنیم.انتخاب کردن این دروازه بان دانمارکی به عنوان شماره یک مزایای خودش را دارد.وی در بازی هایی که انجام داده است نشان داده که ارامش خاصی دارد و می تواند منطقه خودش را به خوبی فرماندهی کند.
نمایش های وی تحسین برانگیز بوده اند و در هشت بازی که در لیگ انجام داده فقط چهار گل خورده است.البته همانطور که قبلا اشاره کردیم وی در مقایسه با ده حیا در بازی های اسانتر و نرمتری شرکت کرده است.
اگر لیندگارد بتواند استحکام و ثبات خودش را در برابر تیم های بزرگ جزیره هم تکرار کند ،ان وقت وی می تواند کمک زیادی به یونایتد در داشتن رکورد دفاعی خوبی در ادامه فصل بکند.
بسیاری از هواداران به این نکته که دیوید ده حیا به طور بالقوه دارای استعداد زیادی است اشاره می کنند اما این را در نظر نمی گیرند که لیندگارد 27 ساله هم در پست دروازه بانی یک "جوان" محسوب می شود.(اغلب دروازه بانان در اواخر دهه 30 زندگیشون به اوج می رسند).لیندگارد در 27 سالگی ترکیب بسیار خوبی از تجربه و جوانی دارد.




حالا ضرر های بازی دادن به لیندگارد چیست؟

این غیر قابل اجتناب است که نگوئیم ده حیا یک خرید گران بود ،اما همه می دانیم که وی می تواند روزی به بهترین دروازه بان جهان تبدیل شود.تنها چیزی که می تواند وی را از این مهم دور کند کمبود تجربه است.اگر لیندگارد شماره یک شود ،کمبود تجربه بازی در لیگ برتر می تواند ده حیا را از پیشرفت و رشد باز دارد.
ایده قرض دادن وی به یک باشگاه اروپایی هم به نظر چندان مفید نمی اید چون لیگ برتر بسیار با بقیه لیگ ها خصوصا لالیگا متفاوت است.

خب حالا مزایای بازی دادن به ده حیا جوان چیست ؟

لازم است دوباره تکرار کنم که وی در صورت کسب تجربه روزی به یکی از بهترین های دنیا تبدیل می شود؟ تجربه بازی در لیگ سخت و دشوار انگلیس می تواند کارنامه وی در یونایتد را بسازد.
اما اگر فرگوسن به طور مداوم به ده حیا بازی دهد یونایتد باید ریسک اشتباهات بچه گانه در بازی های بزرگ را که می تواند باعث از دست رفتن جام شود را به جان بخرد .در حالیکه رفلکس ها و شوتگیری وی عالی است ، در بعضی از بازی ها نشان داده که زمانی که توپ خارج از محوطه جریمه است تمرکز بالایی ندارد.به همین خاطر وی خودش را بارها به مخاطره انداخته است.

ایا رقابت بین دو استعداد دروازه بانی خارق العاده ان ها را وادار می کند که پیشرفت کنند؟یا این باعث می شود که حداقل یکی از ان ها بتواند دروازه بان بزرگی شود؟


  • آخرین ویرایش:-
آخرین پست ها